Het Boswijkmodel is ontwikkeld door Riekje Boswijk-Hummel en Jan Boswijk, grondleggers van het huidige Boswijk Instituut.
In dit model wordt er vanuit gegaan dat therapie een weg is van buiten naar binnen via het gewaarzijn.
Deze weg beweegt door het gebied van de persoonlijkheid (mentaal • emotioneel) en het Transpersoonlijke (hart • ziel).

De Transpersoonlijke kwaliteiten zoals mededogen, compassie, geduld, liefde, vrede en rust zijn in essentie moeiteloos aanwezig en beschikbaar.
Pijnlijke ervaringen, overlevingsstrategieën en verkramping op mentaal en emotioneel gebied maken het moeilijker om deze beschikbaarheid te ervaren.

Door te werken met de kwaliteiten van het hart is het mogelijk om weer ruimte te maken voor pijnlijke emoties en belemmerende gedachten los te laten.
Het lichaamsbewustzijn neemt een belangrijk plaats in. Door contact met je lijf kan je beter voelen wat ruimte en aandacht nodig heeft.

Angst, boosheid en verdriet willen vooral gezien worden voor wie of wat ze zijn. Verdrukking hiervan geeft kramp en daarmee fysieke, emotionele of mentale pijn.
Door ruimte te geven aan dat wat onderdrukt of weggedrukt  is kan de balans tussen hoofd, hart en lijf weer herstellen en zijn de kwaliteiten van het hart toegankelijker.

Het Boswijkmodel maakt daarbij gebruik van een integratieve benadering van verschillende bronnen zoals Gestalt, Psychosynthese, Body-Awareness, Systemisch werk en Boeddhistische – Transpersoonlijke psychologie.